Πενταδάκτυλε Προστάτη Μας (draft)


25/5/2013: Μια υπέροχη Ανοιξιάτικη (εαρινή) μέρα, κάθομαι στη βεράντα του σπιτιού μου, λίγες δεκάδες χιλιόμετρα από το μεγαλοπρεπεή Πενταδάκτυλο. Το θέαμα υπέροχο και η σημαία-έκτρωμα που τον στολίζει κρύβεται από τα χτίσματα των ανδρών. Τις κορυφές του ένα σύννεφο σκεπάζει ως ένα άλλο στέμμα για το μεγαλοπρεπή μνημείο των παθών μας, σαν το αγκάθινο στεφάνι του Χριστού, έτσι και το συννεφιασμένο στέμμα δίνει μια αίσθηση μεγαλοπρέπειας και αγνότητας.

—————————————————————————————

Ένα μικρό διάλειμμα από το διάβασμα και ένα ποίημα μου έρχεται στο μυαλό, κοιτάζοντας το μεγαλοπρεπή προστάτη μας.

Στο τέλος της Άνοιξης,

μπροστά μου ήρθες.

Μέγα φύλακα του τόπου,

καμάρι της Μεσαορίας.

Με το στεφάνι από σύννεφα,

ως το λευκό σου στέμμα.

Το έκτρωμα στις πλάτες σου,

κρυμμένο από μένα.

Πόσο θα ‘θελα να σου ‘μοιαζα,

ψυλός, καμαρωτός, μα και θλιμμένος.

Στα στήθια σου τα βάρη κι οι αμαρτίες μας,

στα χέρια σου οι ελπίδα μας.

Παρατηρητή του Βορρά και της Δύσης,

φύλακα του Νότου και στολίδι της Ανατολής.

Σκέπασε και μας,

όπως τα μεταξένια σύννεφα σκεπάζουνε εσένα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s